Bientôt l'été

Bientôt l’été to gra wideo dla dwóch graczy. Dwóch graczy, którzy udają kochanków. Udają kochanków rozdzielonych latami świetlnymi głębokiej przestrzeni kosmicznej. Uprawiają samotne spacery wzdłuż brzegu symulowanego oceanu, pogrążeni w tęsknych myślach o sobie nawzajem. Myślach zaczerpniętych ze starożytnej literatury ziemskiej Marguerite Duras.


Pusta plaża, silny wiatr, łagodna muzyka i mała kolonia elektrycznych mew to ich jedyni towarzysze. Mimo to ich serca są pełne, a umysły zagubione. Spaceruj wzdłuż brzegu, aż napotkasz pustkę.


Kiedy wszystko staje się zbyt przytłaczające, biegną ku sobie. Dzięki międzygalaktycznym sieciom mogą dotykać swoich holograficznych ciał w cyberprzestrzeni. Surrealistyczna partia szachów staje się narzędziem, dzięki któremu mężczyzna i kobieta mogą ze sobą rozmawiać. Słowa, których używają, zostały im dane, tak jak zawsze były dawane kochankom na całym świecie.


Morze trwa, szarpiąc ich serca, gdy nie szarpie ich włosów i ubrań, samo będąc przyciąganym przez wirtualny księżyc. I choć pragnienie drugiej osoby może być ogromne, nie mogą oderwać się od wiatru, fal i piasku. Za każdym razem znajdują nowy skarb. Opuszczone boisko tenisowe. Stos węgla. Martwy pies. Zwyczajne. Absurdalne. Bezsensowne. A jednak kojące.


Wejdź do kawiarni, wyjdź z willi, wejdź do kasyna, wyjdź z ruin dawnej kolonialnej rezydencji. Wiemy, że to nie jest prawdziwe. Więc nas to nie dziwi. Nic nas nie dziwi. To nie ma znaczenia, gdy czujesz ból miłości. Ból bycia kochanym, zakochania się, odchodzenia z miłości. Czas nie istnieje. Istnieje tylko miłość. I ona nigdy nie ustaje. Bez względu na to, jak bardzo boli.